Κείμενα: Για τη μουσική μου

Θεμελιώδης οδηγός στη σύνθεση της μουσικής μου είναι ο καθορισμός και η οργάνωση των εντυπώσεων, έως και των επιδράσεων που αυτή θα μπορούσε να προκαλέσει στην ανθρώπινη διάθεση και ψυχισμό. Αυτό επιδιώκεται με σκέψεις καθαρά μουσικές, αλλά και εξωμουσικές, αξιοποιώντας πεδία, όπως αυτά της: Ψυχολογίας, Αισθητικής, Ρητορικής, Σημειωτικής, του Εσωτερισμού, κ.ά. 

Κεντρικό αποδέκτη των έργων μου θεωρώ τον μέσο ‘μυημένο’ ακροατή στην έντεχνη δυτικότροπη μουσική, που είναι επίσης εξοικειωμένος και με τα πιο σύγχρονα ιδιώματα. 

Η μουσική μου όμως, εκφράζει πρώτιστα τις δικές μου ανησυχίες, τις οποίες με μία ψυχαναλυτική πρόθεση αισθάνομαι την ανάγκη να κοινοποιήσω και να μοιραστώ με άλλους, σαν έναν τρόπο έκφρασης και επικοινωνίας και μέσω μηνυμάτων που μόνο η μουσική, με τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο, μπορεί να μεταφέρει. Γενικότερα, η τέχνη των ήχων αποτελεί την προσωπική μου ατραπό για τη γνώση, την αυτογνωσία και την επικοινωνία.

Οι μουσικά επικοινωνιακές μου προθέσεις προσβλέπουν στο να ανασύρουν ένστικτα, εντυπώσεις, συναισθήματα και εικόνες και να οδηγήσουν σε πνευματικές εμπειρίες, που ενδεχομένως σπανίζουν στην καθημερινότητά μας, σα να πρόκειται για μια ψυχική άσκηση που κρατά σε εγρήγορση την ψυχική μας παλέτα. 

Συχνά επίσης, επιδιώκω να περάσω μουσικά ή γενικότερα μηνύματα, όπως αυτά: 

  • Της περαιτέρω συμφιλίωσής μας με τον χώρο των ενστίκτων, τα οποία εκλαμβάνω ως βαθύτερες κι ανεξερεύνητες εκφάνσεις της ανθρώπινης υπόστασης. 
  • Της άρσης των όποιων προκαταλήψεων για κάποιες αισθητικές επιλογές και μουσικούς συνδυασμούς, την οποία θεωρώ ένδειξη ελευθερίας. 
  • Της δύναμης της ανατροπής και της θεατρικότητας, ως στοιχεία χειραφέτησης. 
  • Του προσπορισμού ψυχικής ενέργειας μέσω της μουσικής, την οποία θεωρώ κινητήρια δύναμη. 


Η όποια ελληνικότητα διακρίνεται στα έργα μου, επιδιώκω να κινείται κυρίως στο επίπεδο της ‘αύρας’ και του ‘ήθους’ (με την αρχαιοελληνική έννοια της λέξης). 

Μ’ ενδιαφέρει επίσης μέσω της μουσικής, η προσέγγιση νέων εντυπώσεων και εμπειριών ή το να εκφραστούν οικείες εντυπώσεις (όπως: δραματικότητα, στοχαστικότητα, ψυχική ανάταση, λυρισμός, πνευματικότητα, αισθησιασμός, τραγικότητα, νοσταλγία–μελαγχολία, χιούμορ, σύγχυση, ηρεμία, δυναμισμός, ευθυμία, οξύτητα-ξέσπασμα, λιτότητα, τραχύτητα, διστακτικότητα, εκστατικότητα, μεγαλοπρέπεια, κομψότητα, χορευτικότητα, θρησκευτικότητα, το αιθέριο, το απόκοσμο, κ.ά.) με νέα μουσικά μέσα, προσβλέποντας έτσι στην όποια διεύρυνση της ανθρώπινης αντιληπτικότητας και πρώτιστα της δικής μου. Εάν αυτό πετύχει, τότε θεωρώ ότι προσεγγίστηκε η πρωτοτυπία.

Για τους παραπάνω σκοπούς χρησιμοποιώ, με ελεύθερο τρόπο, ιδέες, στοιχεία και τεχνικές από διάφορα μουσικά ιδιώματα και εποχές, όπως: Polymodality, Extended Tonality, Neo-Baroque, Neoclassicism, Neoromanticism, Micropolyphony, Polyrhythmicality, Total Chromaticism, Mass-formed Music, Aleatoricism, Microtonalism, Electronic Music, Postmondernism, Musical Theatricality, κ.λπ. 
Με βάση τα προηγούμενα, η μουσική μου θα μπορούσε να θεωρηθεί Polystylistic. 

Ως τεχνική αρτιότητα θεωρώ τον λειτουργικό και καλλιτεχνικό συγκερασμό των διαφόρων στοιχείων, ώστε να επιτευχθούν οι παραπάνω σκοποί. Επίσης, πιστεύω ότι το είδος των επιδράσεων μιάς μουσικής στον ανθρώπινο ψυχισμό βρίσκεται σε άμεση σχέση με το είδος και την ποιότητά της. Τέλος, επιδιώκω η μουσική μου να είναι σαφής και χρήσιμη, προσπαθώντας να συγκεράσω τη συνθετική αρτιότητα με την επικοινωνιακή αμεσότητα. 

Παρόλες τις προθέσεις μου και τις όποιες γενικευμένες εντυπώσεις του κοινού από μια μουσική, δεν αγνοώ το γεγονός ότι κάθε ακροατής προσεγγίζει και αξιολογεί κάθε μουσικό έργο με έναν προσωπικό τρόπο.